Çocukken İzlediğim Animeler

Aklıma çocukken izlediğim animelerden bahsetmek geldi.Tabi o zamanlar izlediğimin anime olduğunun farkında değildim.Animelere olan ilgim ne zaman başladı onu da tam olarak bilmiyorum ama bu ilginin çocukken izlediklerimin bilinçaltımda yer etmesiyle de alakalı olduğunu düşünüyorum.

Terry ve Candy

İlk olarak tabi ki Candy Candy.Açılış müziğindeki "watashi wa watashi wa watashi wa Candyyy" sözleriyle de aklımızda kalan bu animede ana karakter dramdan drama koşuyordu.Biz de çocuk aklımızla izledik bunları hep-__-' Bir de Terry Grandchester'dan bahsetmemek olmaz.Kendisi benim ilk anime karakteri aşkımdı.Anthony'e de üzülmüştüm ama Terry başkaydı.Serseri tavırları,mızıka çalması ve ağaçlarda takılması ile hafızamnda kalan bu karakter Şeker Kız Candy izlememin sebeplerinden biriydi.Sonradan internette okuduğum yorumlara göre benim gibi bir çok Terry'ci olduğunu gördüm.

Çocukken izlediğim animeler içinden en sevdiğim ve yeri ayrı olan Sailormoon'dur.Hatta ilkokuldayken tahta parçalarının üzerine ay,neptün vs yazıp okulda arkadaşlarıma dağıtıp Sailormoonculuk oynatmışlığım var:D Sailormoon'da en sevdiğim şey ise kostüm değiştirmeleriydi.Ben bir Sailormoon karakteri olsam kıyafetim nasıl olur,nasıl dönüşür diye hayal ederdim hep.Çocukken hayalim Sailormoon karakteri olmaktı yani.

Animenin diğer bir güzel yani karakter çeşitliliğiydi bence.Favorim hangisiydi hatırlayamıyorum.Galiba çoğunu severdim.Ayrıca Tuxedo Mask'ın yani Mamoru'nun bir anda belirip gül atması ve Usagi'yi zor durumdayken kurtarması da efsaneydi.

İzleyeli çok uzun zaman olduğu için olayları da fazla hatırlayamıyorum ne yazık ki ama tekrar izlemeyi düşünüyorum.İzlemek istediğim diğer animelerden yer kalırsa yenisi çıkmadan mutlaka tekrar bir bakacağım.

Çok sevdiğim opening:

Go! Go! Itsutsugo Land Trt1 de verilen bir animeydi.Afacan Beşizler gibi bir adla yayınlanmıştı sanırım.Benden başka izleyen,hatırlayan var mıdır bilmiyorum.Fakat kardeşimle çok severek izlerdik bunu.Bittiğinde üzülmüştük hatta.Aklımda da en küçük kardeşin ağladığında evi su basması ile kaldı.

Go! Go! Itsutsugo Land

Pokemon'dan bahsetmeme pek gerek yok sanırım.(Bölümlerin karışık verilmesine,sonradan tekrar başa dönmesine gıcıktım bu arada.) Bir dönem hepimiz taso için cips alıp,Pokemon eğitmeni olmak istedik belki de^_^ Pokemon'un yarattığı popülariteden sonra da Digimon,Beyblade vs de arkasından gelmişti diye hatırlıyorum.

Kendi Serüvenini Kendin Seç Kitapları

Kendi Serüvenini Kendin Seç Kitaplarını küçükken çok severdim.Şimdi kitapçılarda hiç görmüyorum.(Var da ben mi görmüyorum acaba?) O yüzden bunların popüler olduğu dönem daha fazla almadığım için pişmanım.

Çizimleri de çok güzel.

 Küçükken ben,ailecek ve yakınlarla olduğumuz yeni yıllarda tombala oynanırdı.Herkes ortaya biraz para koyar,kazanan da onu alırdı.Galiba yeni yılla ilgili en büyük eğlencem buydu.Böyle de sıkıcı bir insanım.
   Yeni yıllarda genelde evde oturuyorum.Kendime koyduğum cips yasağını kaldırıp bol miktarda cips alıyorum.Sonra da hepsini yiyemiyorum tabi.Bu sene de kendime bol miktarda ıvır zıvır alacağım ve kardeşimle film izleyeceğiz.Bir de Big Bang Theory'nin yeni bölümü çıksa da yılbaşı günü izlesem ne güzel olur.
  Yeni yıldan çok büyük şeyler beklemiyorum aslında.(ama piyango bana çıksa iyi olur hehe) Herkes iyi olsun,yapmak istediğim şeylerin yarısını da olsa gerçekleştirebileyim yeter bana.Almanca vizesi notlarım da iyi geldiği için de ayrı bir mutluyum zaten...
    Herkese daha iyi bir yıl dilerim^_^

Nedense aklıma sanal bebekler geldi.Ne çok severdim.Sanal bebek çılgınlığının olduğu sene ilkokul 4. sınıftaydım sanırım.Annemden gazetelerin verdiklerinden almasını istediğimi hatırlıyorum ve dinozor beslediğimi.

Okula kızların çoğu da sanal bebekleriyle gelirdi.Yedir,içir,temizle,oyun oynat...Ne de olsa bakmazsak ölebilirlerdi.Hatta bakmadığımızda evden kaçan bile vardı.

Bir arkadaşımın pahalı,güzel olanlardan bir sanal bebeği vardı.Bir günlük değişelim dedik.Nereden bilirdim o zamanlar beş yaşında olan kardeşimin kirlendi diye onu yıkamaya çalışacağını.Neyse ki içini açtık,kuruttuk falan normale döndü.

Benim aklıma gelenler bunlar.Tabi ki popüler olan bir çok şey gibi bunun da modası geçti ama sanal bebekler çocukluğumda çok sevdiğim oyuncaklardan biri olarak kaldı.

*Küçükken ben, bitirebildiğim tek ateri oyunu Aladdin'di.Bütün bölümleri geçmek için hırs yapmıştım resmen.Aladdin'in çeşitli eksantrik hareketleri vardı bu oyunda o yüzden eğlenceliydi.
Sonunda oyunu bitirdiğimde de,pek de bir şey olmadı.Aladdin sevgilisi Yasemin ile uçan halıda geziyordu ,ben ise öylece ekrana bakıyordum.

Ateri oynanırdı bir zamanlar...

Şimdiki oyunlarda ne kadar başarısız olsam da eskiden ateri bir efsaneydi ve ben de iyi bir oyuncu sayılabilirdim.Küçükken,kardeşimle ben sabah erkenden kalkıp ilk önce aterinin başına geçmeye çalışırdık.Hatta ateri sırası bir kavga sebebi olabilirdi.Bazı oyunları hırs yapıp bitirmeye çalışırdım.Super Mario'nun sonunu ben de göremedim."100 in 1" vs yazan ateri kasetlerinde aslında 100 oyun olmamasıyla ben de aldatıldım.Yine de hala bir yerde ateri gördüğümde,
"ateri alalımmm" gibi gereksiz bir coşkuya kapılırım.
:D

küçükken ben...

-çok küçükken ben;köpek beni gezdirirdi:)

küçükken ben...

"Erikli" marka su içerken,adının niye "erikli" olduğunu sorgulamış,acaba içinde erik tadı mı var diye düşünmüştüm.(Neden bilmiyorum bu bana hep komik gelir.)

Ay Savaşçıları(Sailor Moon) animesindeki karakterlerden biri olduğumu hayal ediyordum ve o dönem her kız gibi ben de Tuxedo Mask'ı seviyordum.

Tarkan'ı(şarkıcı olan hehe) sevmezdim hala sevmiyorum.

Bale klubüne gitmiştim mesela.

Kardeşimle beraber Kahraman Köpek Buddy filmini defalarca izlemiştik.

Hep bir köpeğim olsun istemiştim.

Ne olacaksın büyüyünce sorusuna kesin bir cevap bulamamıştım.Hala da bulamıyorum.Büyüyünce öğrenirim heralde.

-to be continued..:P